Ruim 25 jaar werkte Josephine als verpleegkundige in het ziekenhuis. Vooral op de afdeling Interne Geneeskunde deed ze veel waardevolle ervaringen op.
“Het contact met patiënten, de samenwerking met collega’s en de afwisseling in het werk gaven mij veel voldoening.”
Hoewel haar hart nog steeds bij de zorg lag, merkte ze de laatste jaren dat ze behoefte kreeg aan een nieuwe uitdaging. “Af en toe dacht ik wel eens aan het onderwijs, maar die gedachte schoof ik meestal weer snel aan de kant. Ik dacht eigenlijk dat het niets voor mij zou zijn.”
Enthousiast door jongeren
Door haar eigen kinderen, die inmiddels grotendeels in de puberleeftijd waren, én door haar betrokkenheid bij het jeugdwerk in de kerk ontdekte Josephine hoeveel energie ze kreeg van het werken met jongeren.
“Ik vond het ontzettend leuk om met jongeren op te trekken. Langzaam begon het idee van het onderwijs toch weer terug te komen.”
Via haar schoonzus, die ook werkzaam is op het Hoornbeeck College, kwam ze in contact met een teamleider van de opleiding Gezondheidszorg. Ze kreeg de mogelijkheid om een dag mee te lopen.
"Tijdens die dag keek ik mee met docenten en studenten. Al heel snel merkte ik dat ik enorm enthousiast werd. Eigenlijk was ik direct verkocht."
Geen nummer, maar gezien
“Tijdens mijn kennismaking viel mij direct op hoe persoonlijk er met studenten wordt omgegaan. Studenten zijn hier geen nummer. Ze worden echt gezien en gekend. Dat vond ik heel mooi om te zien.”
Ook voelde ze zich vanaf het begin welkom binnen het team. “Ik werd ontzettend hartelijk ontvangen. Er hing een warme en veilige sfeer die me direct aansprak.”
Daarnaast was ze onder de indruk van de praktijklokalen. “Alles zag er verzorgd en modern uit. Er zijn veel materialen aanwezig waarmee studenten kunnen oefenen. Daardoor sluit het onderwijs goed aan op de praktijk.”
Volgens Josephine blijft de opleiding zich ontwikkelen, ze ziet dat de zorg verandert, maar de school beweegt daarin mee. Ze vindt het belangrijk dat de studenten nu al leren werken met hulpmiddelen en werkwijzen die ze straks ook daadwerkelijk tegenkomen.
“Ik mag nu nieuwe verzorgenden en verpleegkundigen opleiden. Dat geeft enorm veel voldoening. Op die manier draag ik nog steeds bij aan de zorg.”
“Ik ben dankbaar dat ik op een christelijke school mag werken. Het is bijzonder om een dagopening vanuit de Bijbel te kunnen houden en de vrijheid te hebben om tijdens het bidden en danken de studenten bij God te brengen. Dat is niet op elke school vanzelfsprekend.”
Ook docenten blijven leren
In haar lessen is Josephine open en eerlijk naar studenten. Ook over de dingen die niet altijd goed gingen.
“Soms vertel ik over fouten die ik als verpleegkundige heb gemaakt. Situaties waarin ik iets verkeerd heb ingeschat of achteraf dacht: dat had ik anders moeten aanpakken.”
Daarmee wil ze laten zien dat fouten maken bij leren hoort. Juist van die momenten steek je vaak het meest op en groei je als professional. Zelf blijft Josephine zich ook ontwikkelen. Naast haar werk volgt ze de opleiding tot docent Gezondheidszorg en Welzijn.
“Dat kost best wat tijd, zeker met een gezin. Maar ik vind het belangrijk om mezelf te blijven ontwikkelen.”
Helemaal op haar plek
Wat Josephines werk vooral waardevol maakt, zijn de contacten met studenten. Een mooi gesprek, samen lachen of een student die iets persoonlijks deelt, geeft haar veel energie. Daarnaast geniet ze ervan om te zien hoe studenten groeien, bijvoorbeeld wanneer zij meer zelfvertrouwen krijgen.