Zoeken

'Mijn vrienden weten er natuurlijk veel meer van'

Geplaatst: 10 oktober 2014

‘Ja, ik ben best druk met Facebook. Ik zet er vaak foto’s op. Als ik niet goed weet of een foto geschikt is, stuur ik hem eerst door naar een paar vriendinnen. Dan wil ik wel weten wat zij ervan vinden. Nee, ik vraag dat niet aan mijn ouders. Die weten niet zo goed hoe je met die dingen moet omgaan. Ze weten wel wat van Facebook, maar ze zijn wel een beetje ouderwets.’

Een duidelijke reactie van een tienermeisje op de vraag hoe ze met Facebook omgaat. Haar ouders zijn voor haar van betekenis, maar als het gaat om Facebook, hecht ze veel meer waarde aan de mening van haar leeftijdsgenoten.

Het is niet nieuw dat jongeren het oordeel van hun vrienden en vriendinnen belangrijk vinden. Dat is iets dat hoort bij de puberteit. Dat ouders een beetje ouderwets zijn, is een gedachte van alle tijden is. Jongeren ontwikkelen zich, hebben bepaalde opvattingen en daarnaast of soms daartegenover staat de mening van de oudere generatie. Die twee werelden botsen regelmatig. Na verloop van tijd groeien jongeren in het bestaande bestel van hun ouders in en komen daarmee in de meeste gevallen tot rust.

Het nieuwe is wel dat de  reikwijdte van de sociale media groot is. Een groot deel van het leven van jongeren onttrekt zich aan de waarneming van ouders. ‘Wat doen ze op hun kamer? Wat staat er op hun smartphone?’ Begrijpelijk dat ouders zich daar zorgen over maken. Die zorgen leiden zelfs tot onzekerheid: ‘Wat moet ik doen? En als ik wat doe, is het dan wel goed?’

Herkenbare onzekerheid. Daarom is het van groot belang dat ouders van jongsaf aan met hun kinderen praten. Niet alleen corrigeren en zeggen wat ze fout doen, maar vooral stimuleren dat ze nadenken waarom ze wat doen. Dat nadenken moet als het ware een tweede natuur worden. In plaats van ‘Ik doe dit gewoon’, moeten we de houding stimuleren waarbij jongeren zeggen: ‘Eerst even nadenken: waarom zou ik dat eigenlijk wel doen?’

Hoe leer je als ouders je kinderen op die manier reflecteren, nadenken over wat kan en niet kan? Door zelf als ouder ook te reflecteren. Door vragen te stellen als: ‘Waarom ga ik op deze manier met mijn kinderen om? Hoe staan we als ouders tegenover onze kinderen en waarom doen we dat zo?’

Een houding van reflectie, je zou ook kunnen zeggen zelfonderzoek, is een Bijbels gegeven. Denk maar aan de eerste zinnen van psalm 139 vers 14: ‘Doorgrond m’en ken mijn hart o Heer, Is ’t geen ik denk niet tot Uw eer?’

Samen nadenken, samen het gesprek voeren niet alleen over Facebook, maar ook over de meest wezenlijke vragen, is een belangrijke opvoedingstaak. 

Dr. W. Fieret, lector

Student aan het woord

Marjanne Kok 2_www
Marianne Kok
Student

Spannende overstap

Lees verder
Gertjan Horst_www
Gert Jan Horst
Student

Perfect totaalplaatje

Lees verder
319