Zoeken

Docenten aan het woord

Dhr. G.P. Roggeveen

Lesgeven zonder contact, écht contact, met de studenten, is niet mogelijk. Zo denkt docent G.P. Roggeveen erover en daarom knoopt hij graag een gesprekje aan. Is het niet in het Duits, dan wel in het Nederlands.

Pas vroeg een meisje aan Roggeveen of hij een verhaal nog eens wilde vertellen, dat hij in 1983 aan haar moeder had verteld. “Ik kende dat verhaal zelf niet meer”, glimlacht hij, “maar het bewijst hoe goed bepaalde dingen blijven hangen. Als ik aan het begin van de les op het puntje van mijn tafel zit en vertel wat ik heb meegemaakt, hangen de studenten aan mijn lippen. Daar houd ik van: eerst even contact maken, voordat de les begint.”

Met dat ‘contact maken’ bedoelt Roggeveen ook: de studenten zien. En laten merken dat ze gezien zijn. Dat gaat verder dan bij de deur staan en oogcontact hebben. “Ik probeer elke student in de loop van het jaar een keer bij me te halen. Al is het maar voor een mondelinge overhoring. Dan vraag ik meteen hoe het gaat. Zit je lekker in je vel? Gaat het goed met je?”

Ook de dagopeningen geven vaak aanleiding voor mooie gesprekken. “We zingen, lezen en bidden in het Duits. We denken daar dan samen over na. Wat betekent het eigenlijk? Waarom is dat woord gekozen? Hoe zou je het in het Nederlands vertalen?” Over contact gesproken: Roggeveen stelt zich ten doel om al zijn studenten - dit jaar zo’n 140 - met naam en toenaam te kennen. “Dat vind ik zo belangrijk. Als je hun naam kent, zijn ze een mens, en geen nummer.”

219